Ustawa z dnia 16 kwietnia 2007r. o czasie pracy kierowców

(Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 879, z 2005 r. Nr 180, poz. 1497, z 2007 r. Nr 99, poz. 661 oraz Nr 192, poz. 1381)

Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa okresla:
1) czas pracy kierowców wykonujacych przewóz drogowy, zatrudnionych na podstawie stosunku
pracy;
2) obowiazki pracodawców w zakresie wykonywania przewozów drogowych;
3) zasady stosowania norm dotyczacych okresów prowadzenia pojazdów, obowiazkowych przerw
w prowadzeniu i gwarantowanych okresów odpoczynku, okreslonych rozporzadzeniem (WE)
nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji
niektórych przepisów socjalnych odnoszacych sie do transportu drogowego oraz zmieniajacym
rozporzadzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak równiez uchylajacym rozporzadzenie
Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), zwanym dalej "rozporzadzeniem
(WE) nr 561/2006" oraz Umowa europejska dotyczaca pracy załóg pojazdów wykonujacych
miedzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporzadzona w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U.
z 1999 r. Nr 94, poz. 1086 i 1087), zwana dalej "Umowa AETR";
4) okresy prowadzenia pojazdów, obowiazkowe przerwy w prowadzeniu i gwarantowane okresy
odpoczynku kierowców:
a) zatrudnionych na podstawie stosunku pracy,
b) niebedacych pracownikami
- wykonujacych przewozy regularne na trasach nieprzekraczajacych 50 km pojazdami, o których
mowa w rozporzadzeniu (WE) nr 561/2006.
Art. 2. Uzyte w ustawie okreslenia oznaczaja:
1) transport drogowy - transport drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 6 wrzesnia 2001 r.
o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371, z pózn. zm.);
2) przewóz drogowy - przewóz drogowy w rozumieniu rozporzadzenia (WE) nr 561/2006;
3) przewóz regularny - przewóz regularny w rozumieniu ustawy z dnia 6 wrzesnia 2001 r.
o transporcie drogowym;
4) stanowisko pracy kierowcy:
a) siedzibe pracodawcy, na rzecz którego kierowca wykonuje swoje obowiazki, oraz inne miejsce
prowadzenia działalnosci przez pracodawce, w szczególnosci filie, przedstawicielstwa
i oddziały,
b) pojazd, który kierowca prowadzi,
c) kazde inne miejsce, w którym kierowca wykonuje czynnosci zwiazane z wykonywanymi
przewozami drogowymi;
5) tydzien - okres pomiedzy godzina 0000 w poniedziałek i godzina 2400 w niedziele;
6) dzienny okres odpoczynku - okres odpoczynku kierowcy, w rozumieniu rozporzadzenia (WE)
nr 561/2006.
Art. 3. Przepisy ustawy nie naruszaja postanowien zawartych w rozporzadzeniu (WE) nr 561/2006
i Umowie AETR.
Art. 4. W zakresie nieuregulowanym ustawa stosuje sie przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. -
Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z pózn. zm.).
Rozdział 2
Czas pracy kierowców zatrudnionych na podstawie stosunku pracy
Art. 5. Przepisy niniejszego rozdziału maja zastosowanie do kierowców zatrudnionych na podstawie
stosunku pracy, jezeli przepisy innych ustaw nie stanowia inaczej.
Art. 6. 1. Czasem pracy kierowcy jest czas od rozpoczecia do zakonczenia pracy, która obejmuje
wszystkie czynnosci zwiazane z wykonywaniem przewozu drogowego, w szczególnosci:
1) prowadzenie pojazdu;
2) załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem;
3) nadzór oraz pomoc osobom wsiadajacym i wysiadajacym;
4) czynnosci spedycyjne;
5) obsługe codzienna pojazdów i przyczep;
6) inne prace podejmowane w celu wykonania zadania słuzbowego lub zapewnienia bezpieczenstwa
osób, pojazdu i rzeczy;
7) niezbedne formalnosci administracyjne;
8) utrzymanie pojazdu w czystosci.
2. Czasem pracy kierowcy jest równiez czas poza przyjetym rozkładem czasu pracy, w którym kierowca
pozostaje na stanowisku pracy kierowcy w gotowosci do wykonywania pracy, w szczególnosci podczas
oczekiwania na załadunek lub rozładunek, których przewidywany czas trwania nie jest znany kierowcy
przed wyjazdem albo przed rozpoczeciem danego okresu.
3. Do czasu pracy kierowcy wlicza sie przerwe w pracy trwajaca 15 minut, która pracodawca jest
obowiazany wprowadzic, jezeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej 6 godzin.
Art. 7. Do czasu pracy kierowcy nie wlicza sie:
1) czasu dyzuru, jezeli podczas dyzuru kierowca nie wykonywał pracy;
2) nieusprawiedliwionych postojów w czasie prowadzenia pojazdu;
3) dobowego nieprzerwanego odpoczynku;
4) przerwy w pracy, o której mowa w art. 16 ust. 1.
Art. 8. Dla celów rozliczania czasu pracy i ustalania uprawnienia do wynagradzania za prace w godzinach
nadliczbowych, przez dobe nalezy rozumiec 24 kolejne godziny, poczynajac od godziny, w której kierowca
rozpoczyna prace zgodnie z obowiazujacym go rozkładem czasu pracy.
Art. 9. 1. Czasem dyzuru jest czas, w którym kierowca pozostaje poza normalnymi godzinami pracy
w gotowosci do wykonywania pracy wynikajacej z umowy o prace w zakładzie pracy lub w innym miejscu
wyznaczonym przez pracodawce.
2. Do czasu dyzuru zalicza sie przerwy przeznaczone na odpoczynek, o których mowa w art. 13.
3. W przypadku, gdy pojazd jest prowadzony przez dwóch lub wiecej kierowców, czas nieprzeznaczony
na kierowanie pojazdem jest czasem dyzuru.
4. Czas dyzuru nie moze byc wliczany do przysługujacego kierowcy dobowego nieprzerwanego
odpoczynku. Wykorzystywanie dobowego odpoczynku w pojezdzie w sposób okreslony w art. 14 ust. 1
nie moze byc traktowane jako czas dyzuru.
5. Za czas dyzuru, o którym mowa w ust. 1, z wyjatkiem dyzuru pełnionego w domu, kierowcy przysługuje
czas wolny od pracy w wymiarze odpowiadajacym długosci dyzuru, a w razie braku mozliwosci udzielenia
czasu wolnego - wynagrodzenie wynikajace z jego osobistego zaszeregowania, okreslonego stawka
godzinowa lub miesieczna, a jezeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrebniony przy okreslaniu
warunków wynagradzania - 60 % wynagrodzenia.
6. Za czas dyzuru, o którym mowa w ust. 2 i 3, kierowcy przysługuje wynagrodzenie w wysokosci
okreslonej w przepisach o wynagradzaniu obowiazujacych u danego pracodawcy, nie nizsze jednak niz
w wysokosci połowy wynagrodzenia okreslonego w ust. 5.
Art. 10. 1. Okresy pozostawania do dyspozycji oznaczaja okresy, inne niz przerwy i czas odpoczynku,
podczas których kierowca nie jest obowiazany pozostawac na stanowisku pracy kierowcy, bedac
jednoczesnie w gotowosci do rozpoczecia albo kontynuowania prowadzenia pojazdu albo wykonywania
innej pracy. Okresy pozostawania do dyspozycji obejmuja w szczególnosci czas, w którym kierowca
towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociagiem, czas oczekiwania na przejsciach
granicznych oraz w zwiazku z ograniczeniami w ruchu drogowym.
2. Okresy pozostawania do dyspozycji poza rozkładem czasu pracy zalicza sie do czasu dyzuru.
3. W przypadku, gdy kierowca, do którego stosuje sie zadaniowy czas pracy, nie wypracował dobowego
wymiaru czasu pracy, okresy, o których mowa w ust. 1, zalicza sie do czasu pracy w wymiarze 8 godzin, a
w pozostałym zakresie do czasu dyzuru.
Art. 11. 1. Czas pracy kierowcy nie moze przekraczac 8 godzin na dobe i przecietnie 40 godzin
w przecietnie pieciodniowym tygodniu pracy, w przyjetym okresie rozliczeniowym nieprzekraczajacym
4 miesiecy, z zastrzezeniem art. 15 ust. 1 i 3-5.
2. Rozkłady czasu pracy kierowcy wykonujacego przewóz regularny osób sa ustalane na okresy nie
krótsze niz 2 tygodnie, z zastrzezeniem art. 19.
2a. Rozkładów czasu pracy nie ustala sie dla kierowcy wykonujacego przewóz rzeczy.
Art. 12. 1. Tygodniowy czas pracy kierowcy, łacznie z godzinami nadliczbowymi, nie moze przekraczac
przecietnie 48 godzin w przyjetym okresie rozliczeniowym nieprzekraczajacym 4 miesiecy.
2. Tygodniowy czas pracy, o którym mowa w ust. 1, moze byc przedłuzony do 60 godzin, jezeli sredni
tygodniowy czas pracy nie przekroczy 48 godzin w przyjetym okresie rozliczeniowym nieprzekraczajacym
4 miesiecy.
3. Wymiar czasu pracy okreslony w ust. 1 i 2 obowiazuje takze kierowce zatrudnionego u wiecej niz
jednego pracodawcy.
Art. 13. 1. Po szesciu kolejnych godzinach pracy kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na
odpoczynek w wymiarze nie krótszym niz 30 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy nie przekracza
9 godzin, oraz w wymiarze nie krótszym niz 45 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy wynosi wiecej
niz 9 godzin. Przerwa moze byc dzielona na okresy krótsze trwajace co najmniej 15 minut kazdy,
wykorzystywane w trakcie szesciogodzinnego czasu pracy lub bezposrednio po tym okresie.
2. Przerwy, o których mowa w ust. 1, ulegaja skróceniu o przerwe w pracy trwajaca 15 minut, która
pracodawca jest obowiazany wprowadzic, jezeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej
6 godzin.
Art. 14. 1. w kazdej dobie kierowcy przysługuje prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego
odpoczynku. Dobowy odpoczynek, z wyłaczeniem odpoczynku kierowców o których mowa w rozdziale 4a,
moze byc wykorzystany w pojezdzie jezeli pojazd znajduje sie na postoju i jest wyposazony w miejsce do
spania.
2. W kazdym tygodniu kierowcy przysługuje prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku.
Tygodniowy nieprzerwany odpoczynek obejmuje odpoczynek dobowy, o którym mowa w ust. 1,
przypadajacy w dniu, w którym kierowca rozpoczał odpoczynek tygodniowy.
3. W przypadkach, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, oraz w przypadku zmiany pory wykonywania
pracy przez kierowce w zwiazku z jego przejsciem na inna zmiane zgodnie z ustalonym rozkładem czasu
pracy, nieprzerwany tygodniowy okres odpoczynku moze obejmowac mniejsza liczbe godzin, nie moze
byc jednak krótszy niz 24 godziny.
Art. 15. 1. Do kierowców zatrudnionych w transporcie drogowym moga byc stosowane rozkłady czasu
pracy, w których jest dopuszczalne przedłuzenie wymiaru czasu pracy do 10 godzin na dobe, a do
pozostałych kierowców do 12 godzin na dobe - w ramach systemu równowaznego czasu pracy.
2. W systemie równowaznego czasu pracy wymiar czasu pracy przedłuzony w poszczególnych dniach
jest równowazony skróconym czasem pracy w innych dniach lub dniami wolnymi od pracy.
3. Okres rozliczeniowy nie moze byc dłuzszy niz 1 miesiac, z zastrzezeniem ust. 4 i 5.
4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres rozliczeniowy moze byc przedłuzony, nie wiecej
jednak niz do 3 miesiecy.
5. Przy pracach uzaleznionych od pory roku lub warunków atmosferycznych okres rozliczeniowy moze
byc przedłuzony, nie wiecej jednak niz do 4 miesiecy.
Art. 16. 1. Do kierowców zatrudnionych w transporcie drogowym moze byc stosowany, w szczególnie
uzasadnionych przypadkach, system przerywanego czasu pracy według z góry ustalonego rozkładu,
przewidujacego nie wiecej niz jedna przerwe w pracy w ciagu doby, trwajaca nie dłuzej niz 5 godzin.
W przypadku, gdy kierowca wykonuje przewozy regularne, przerwa moze trwac nie dłuzej niz 6 godzin,
jezeli dobowy wymiar czasu pracy nie przekracza 7 godzin.
2. Za czas przerwy, o której mowa w ust. 1, kierowcy przysługuje prawo do wynagrodzenia w wysokosci
połowy wynagrodzenia, o którym mowa w art. 9 ust. 5; podczas przerwy kierowca moze swobodnie
dysponowac swoim czasem.
3. Przy ustalaniu rozkładu czasu pracy w systemie przerywanego czasu pracy stosuje sie przepisy
dotyczace przerw przeznaczonych na odpoczynek, chyba ze przerwa przewidziana w ustalonym
rozkładzie czasu pracy nastepuje nie pózniej niz po upływie okresu, po którym kierowcy przysługuje
przerwa przeznaczona na odpoczynek.
4. System przerywanego czasu pracy moze byc stosowany równiez w przypadku wykonywania
niezarobkowego przewozu drogowego - przewozu na potrzeby własne w rozumieniu ustawy z dnia
6 wrzesnia 2001 r. o transporcie drogowym.
Art. 17. Do kierowców zatrudnionych w transporcie drogowym moze byc stosowany, w przypadkach
uzasadnionych rodzajem wykonywanych przewozów lub ich szczególna organizacja, zadaniowy czas
pracy, w którym zadania przewozowe ustala pracodawca w takim wymiarze, aby mogły byc wykonane
w ramach czasu pracy okreslonego w art. 11 oraz z uwzglednieniem przepisów dotyczacych przerw
przeznaczonych na odpoczynek i okresów odpoczynku. Rozkład czasu pracy w okresie wykonywania
danego zadania przewozowego ustala kierowca.
Art. 18. 1. Systemy i rozkłady czasu pracy oraz przyjete okresy rozliczeniowe czasu pracy ustala sie
w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jezeli pracodawca nie jest
objety układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiazany do ustalenia regulaminu pracy.
2. Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja zwiazkowa, a takze pracodawca, u którego
zakładowa organizacja zwiazkowa nie wyraza zgody na ustalenie lub zmiane systemów i rozkładów czasu
pracy oraz okresów rozliczeniowych czasu pracy, moze stosowac okresy rozliczeniowe okreslone w art.
15 ust. 3-5 - po uprzednim zawiadomieniu własciwego inspektora pracy.
3. System przerywanego czasu pracy, o którym mowa w art. 16, wprowadza sie w układzie zbiorowym
pracy lub w regulaminie pracy, a u pracodawcy, u którego nie działa zakładowa organizacja zwiazkowa -
w umowie o prace.
Art. 19. W uzasadnionych przypadkach w ramach systemu równowaznego czasu pracy, o którym mowa
w art. 15, dopuszcza sie stosowanie przerywanego czasu pracy okreslonego w art. 16, według z góry
ustalonego rozkładu czasu pracy oraz z uwzglednieniem przepisów o obowiazkowym dobowym
odpoczynku; rozkład czasu pracy powinien obejmowac okres co najmniej miesiaca.
Art. 20. 1. Praca wykonywana ponad obowiazujace pracownika normy czasu pracy, a takze praca
wykonywana ponad dobowy przedłuzony wymiar czasu pracy, wynikajacy z obowiazujacego kierowce
systemu i rozkładu czasu pracy, stanowi prace w godzinach nadliczbowych.
2. Praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna w razie:
1) sytuacji i zdarzen wymagajacych od kierowcy podjecia działan dla ochrony zycia lub zdrowia
ludzkiego oraz mienia albo usuniecia awarii;
2) szczególnych potrzeb pracodawcy.
3. Liczba godzin nadliczbowych przepracowanych przez kierowce w zwiazku z okolicznosciami
okreslonymi w ust. 2 pkt 2 nie moze przekroczyc 260 godzin w roku kalendarzowym.
4. W układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w umowie o prace, jezeli pracodawca nie jest
objety układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiazany do ustalenia regulaminu pracy, mozna ustalic
inna liczbe godzin nadliczbowych w roku kalendarzowym niz okreslona w ust. 3, z zastrzezeniem art. 12.
Art. 21. W przypadku, gdy praca jest wykonywana w porze nocnej przez co najmniej 4 godziny, czas
pracy kierowcy nie moze przekraczac 10 godzin w danej dobie.
Art. 22. Przepisy art. 12 ust. 2 i 3, art. 13, art. 21 oraz art. 24 pkt 2 nie maja zastosowania do kierowców
prowadzacych pojazdy wymienione w art. 29 ustawy, w art. 3 rozporzadzenia (WE) nr 561/2006 oraz
w art. 2 ust. 2 lit. b Umowy AETR.
Art. 23. W zakresie norm okreslajacych czas pracy, obowiazkowe przerwy przeznaczone na odpoczynek
w czasie dnia pracy oraz odpoczynek dobowy i tygodniowy, układy zbiorowe pracy moga przewidywac
wyzsze normy minimalne oraz nizsze normy maksymalne, niz przewiduje to ustawa.
Rozdział 3
Obowiazki pracodawcy
Art. 24. Pracodawca jest obowiazany:
1) poinformowac kierowców o obowiazujacych ich przepisach z zakresu czasu pracy, w sposób
przyjety u danego pracodawcy oraz
2) uzyskac od kierowcy oswiadczenie na pismie o wymiarze zatrudnienia albo o niepozostawaniu
w zatrudnieniu u innego pracodawcy.
Art. 25. 1. Ewidencje czasu pracy, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 2981 ustawy
z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, pracodawca prowadzi dla kierowców, niezaleznie od
stosowanego systemu czasu pracy i sposobu wynagradzania za godziny nadliczbowe i za prace w porze
nocnej, w rozliczeniu dobowym, tygodniowym i przyjetym okresie rozliczeniowym.
2. Ewidencje czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca udostepnia kierowcy na jego wniosek.
Art. 26. Warunki wynagradzania kierowców nie moga przewidywac składników wynagrodzenia, których
wysokosc jest uzalezniona od liczby przejechanych kilometrów lub ilosci przewiezionego ładunku, jezeli
ich stosowanie mogłoby zagrazac bezpieczenstwu na drogach lub zachecac do naruszania przepisów
rozporzadzenia (WE) nr 561/2006.
Rozdział 4
Zasady stosowania norm dotyczacych okresów prowadzenia pojazdów, obowiazkowych przerw
w prowadzeniu i gwarantowanych okresów odpoczynku, okreslonych rozporzadzeniem (WE)
nr 561/2006 oraz Umowa AETR
Art. 27. 1. Okresy przerw w prowadzeniu pojazdu, o których mowa w art. 7 rozporzadzenia (WE)
nr 561/2006 i w art. 7 ust. 1 i 2 Umowy AETR, zalicza sie do czasu dyzuru, o którym mowa w art. 9.
2. Okresy odpoczynku, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 5 rozporzadzenia (WE) nr 561/2006 i w art. 8 ust.
1, 2 i 7 Umowy AETR, nie moga byc traktowane jak czas dyzuru, o którym mowa w art. 9.
3. Okresy przerw w prowadzeniu pojazdu, o których mowa w art. 7 rozporzadzenia (WE) nr 561/2006
i w art. 7 ust. 1 i 2 Umowy AETR, w czesci obejmujacej 15 minut, wlicza sie do czasu pracy kierowcy,
jezeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej 6 godzin.
4. Do kierowców, którzy wykorzystali przerwy w prowadzeniu pojazdu przeznaczone na odpoczynek,
zgodnie z art. 7 rozporzadzenia (WE) nr 561/2006 i art. 7 ust. 1 i 2 Umowy AETR, nie stosuje sie przerwy,
o której mowa w art. 13 ust. 1.
5. Do kierowców, którzy wykorzystali okres odpoczynku, o którym mowa w art. 8 ust. 1-5 rozporzadzenia
(WE) nr 561/2006 i w art. 8 ust. 1-3 Umowy AETR, nie stosuje sie odpoczynku, o którym mowa w art. 14.
Art. 28. (uchylony).
Art. 29. 1. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kategorie pojazdów, o których mowa w art. 13 ust. 1
rozporzadzenia (WE) nr 561/2006, wyłacza sie ze stosowania art. 5-9 tego rozporzadzenia.
2. Kategorie pojazdów, o których mowa w ust. 1, wyłaczone sa z zakresu stosowania rozporzadzenia
(EWG) nr 3821/85.
Art. 30. 1. W warunkach i na zasadach, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 2 rozporzadzenia (WE)
nr 561/2006, minister własciwy do spraw transportu moze wprowadzic wyjatki lub zezwalac na
tymczasowe odstepstwa od stosowania przepisów art. 6-9 tego rozporzadzenia.
2. Minister własciwy do spraw transportu informuje o wprowadzeniu wyjatków lub udzielonych
tymczasowych odstepstwach, o których mowa w ust. 1, w drodze obwieszczenia, ogłaszanego
w Dzienniku Urzedowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
Art. 31. 1. Kierowca wykonujacy przewóz drogowy, który w okreslonych dniach nie prowadził pojazdu
albo prowadził pojazd, do którego nie maja zastosowania przepisy rozporzadzenia (WE) nr 561/2006 lub
Umowy AETR, na zadanie osoby uprawnionej do przeprowadzenia kontroli przedstawia zaswiadczenie,
które zawiera nastepujace dane: imie i nazwisko kierowcy, okres, którego dotyczy, wskazanie przyczyny
nieposiadania wykresówek, nieuzytkowania karty kierowcy lub niesporzadzenia wydruków, o których
mowa w art. 15 ust. 7 rozporzadzenia (EWG) nr 3821/85, miejsce i date wystawienia, podpis pracodawcy
lub podmiotu, na rzecz którego kierowca wykonywał przewóz.
2. Zaswiadczenie, o którym mowa w ust. 1, pracodawca wystawia i wrecza kierowcy przed rozpoczeciem
przez kierowce przewozu drogowego. W przypadku, gdy kierowca w okreslonych dniach nie prowadził
pojazdu w trakcie wykonywania danego zadania przewozowego, pracodawca niezwłocznie wystawia
i przekazuje zaswiadczenie na zadanie osoby uprawnionej do przeprowadzenia kontroli.
2a. W przypadku, gdy kierowca przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby, na urlopie
wypoczynkowym lub gdy prowadził inny pojazd wyłaczony z zakresu stosowania rozporzadzenia (WE)
nr 561/2006, podmiot wykonujacy przewóz drogowy wystawia zaswiadczenie, o którym mowa w ust. 1 na
elektronicznym oraz przeznaczonym do druku formularzu, o którym mowa w decyzji Komisji
nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczacego przepisów socjalnych
odnoszacych sie do działalnosci w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 99 z 14.04.2007, str. 14),
a kierowca to zaswiadczenie podpisuje.
3. Przepisy ust. 1-2a stosuje sie odpowiednio do kierowcy niezatrudnionego przez przedsiebiorce, lecz
wykonujacego osobiscie przewozy na jego rzecz oraz do przedsiebiorcy osobiscie wykonujacego
przewozy drogowe, z tym, ze przedsiebiorca osobiscie wykonujacy przewozy drogowe przedkłada
stosowne oswiadczenie.
Rozdział 4a
Okresy prowadzenia pojazdów, obowiazkowe przerwy w prowadzeniu i gwarantowane okresy
odpoczynku kierowców wykonujacych przewozy regularne, których trasa nie przekracza 50 km
Art. 31a. 1. Dzienny czas prowadzenia pojazdu od zakonczenia jednego dziennego okresu odpoczynku
do rozpoczecia nastepnego dziennego okresu odpoczynku lub miedzy dziennym okresem odpoczynku
a tygodniowym okresem odpoczynku nie moze przekroczyc 10 godzin.
2. Dzienny czas prowadzenia pojazdu oznacza łaczny czas prowadzenia pojazdu okreslony w rozkładzie
czasu pracy kierowcy na dana dobe, zgodnie z ustalonym rozkładem jazdy.
3. Tygodniowy łaczny czas prowadzenia pojazdu nie moze przekraczac 60 godzin, a w ciagu dwóch
kolejnych tygodni 90 godzin.
Art. 31b. 1. Kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na odpoczynek w wymiarze nie krótszym niz 30
minut, w przypadku, gdy łaczny dzienny czas prowadzenia pojazdu wynosi od 6 do 8 godzin, oraz
w wymiarze nie krótszym niz 45 minut w przypadku, gdy łaczny dzienny czas prowadzenia pojazdu
przekracza 8 godzin. Przerwa ta przysługuje kierowcy przed upływem 6 godzin łacznego dziennego czasu
prowadzenia pojazdu.
2. Przerwy, o których mowa w ust. 1, moga byc dzielone na okresy krótsze, które sa wykorzystywane
w czasie prowadzenia pojazdu zgodnie z obowiazujacym kierowce rozkładem jazdy, pod warunkiem
ze jedna z przerw trwa co najmniej 15 minut.
Art. 31c. 1. W zakresie odpoczynku dziennego i tygodniowego stosuje sie przepisy art. 14,
z zastrzezeniem ust. 2.
2. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna sie nie pózniej niz po zakonczeniu szesciu okresów 24-
godzinnych, liczac od zakonczenia poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.
Art. 31d. 1. Normy dotyczace czasu prowadzenia pojazdu, dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku
obowiazuja takze kierowce wykonujacego przewozy na rzecz wiecej niz jednego podmiotu.
2. Sporzadzane rozkłady jazdy dla kierowców wykonujacych przewozy regularne, których trasa nie
przekracza 50 km, uwzgledniaja mozliwosc wykorzystywania przerw okreslonych w art. 31b.
Art. 31e. 1. Rozkład czasu pracy ustala sie na okres co najmniej jednego miesiaca.
2. Rozkład czasu pracy zawiera nastepujace dane: imie i nazwisko kierowcy, miejsce bazy pojazdu, który
kierowca ma prowadzic, ustalony harmonogram okresów pracy kierowcy obejmujacych okresy
prowadzenia pojazdu, wykonywania innej pracy, przerw i pozostawania w dyspozycji oraz dni wolne.
3. Rozkład czasu pracy kierowcy ustala i podpisuje pracodawca lub podmiot, na rzecz którego kierowca
wykonuje przewozy.
Rozdział 5
Przepisy koncowe
Art. 32. Traci moc ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 123, poz. 1354,
z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 oraz z 2003 r. Nr 149, poz. 1452).
Art. 33. Ustawa wchodzi w zycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolita Polska członkostwa w Unii
Europejskiej.