Konwencja CMR

Konwencja o umowie miedzynarodowego przewozu drogowego towarów
CMR
sporzadzona w Genewie dnia 19 maja 1956 r.


(Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, sprost. Dz. U z 1995 r. Nr 69, poz. 352)

Wstep
Umawiajace sie Strony,
Uznajac za pozyteczne uregulowanie w jednolity sposób warunków umowy miedzynarodowego przewozu
drogowego towarów, w szczególnosci jesli idzie o dokumenty uzywane do tego przewozu oraz
o odpowiedzialnosc przewoznika,
Zgodziły sie na nastepujace postanowienia:
Rozdział I
ZAKRES STOSOWANIA
Artykuł 1
1. Niniejsza Konwencje stosuje sie do wszelkiej umowy o zarobkowy przewóz drogowy towarów
pojazdami, niezaleznie od miejsca zamieszkania i przynaleznosci panstwowej stron, jezeli miejsce
przyjecia przesyłki do przewozu i miejsca przewidziane dla jej dostawy, stosownie do ich oznaczenia
w umowie, znajduja sie w dwóch róznych krajach, z których przynajmniej jeden jest krajem umawiajacym
sie.
2. Dla celów stosowania niniejszej Konwencji okreslenie "pojazdy" oznacza samochody, pojazdy
członowe, przyczepy i naczepy, stosownie do ich okreslenia w artykule 4 Konwencji o ruchu drogowym
z dnia 19 wrzesnia 1949 r.
3. Niniejsza Konwencje stosuje sie takze wówczas, gdy przewozy mieszczace sie w jej ramach
wykonywane sa przez panstwa lub rzadowe instytucje albo organizacje.
4. Niniejszej Konwencji nie stosuje sie:
a) do przewozu wykonywanych na podstawie miedzynarodowych konwencji pocztowych;
b) do przewozu zwłok;
c) do przewozów rzeczy przesiedlenia.
5. Umawiajace sie Strony zgadzaja sie nie wprowadzac zadnej zmiany do niniejszej Konwencji w drodze
specjalnych porozumien, zawartych miedzy dwiema lub kilkoma sposród nich, z wyjatkiem porozumien
zawartych w celu wyłaczenia spod jej działania ich ruchu przygranicznego albo w celu uprawnienia do
uzywania w przewozie, ograniczonym wyłacznie do ich terytoriów, listu przewozowego stanowiacego tytuł
własnosci towaru.
Artykuł 2
1. Jezeli pojazd zawierajacy towary przewozony jest na czesci drogi morzem, koleja, sródladowa droga
wodna lub powietrzem, bez przeładunku, z wyjatkiem ewentualnego zastosowania postanowien artykułu
14, niniejsza Konwencje stosuje sie mimo to do całosci przewozu. Jednak w miare udowodnienia, ze
zaginiecie, uszkodzenie lub opóznienie dostawy towaru, które zdarzyło sie w czasie przewozu innym
rodzajem transportu niz drogowy, nie zostało spowodowane działaniem lub zaniechaniem ze strony
przewoznika drogowego, lecz ze wynika ono z faktu, który mógł zdarzyc sie tylko w trakcie i na skutek
przewozu innego niz drogowy, odpowiedzialnosc przewoznika drogowego jest okreslona nie przez
niniejsza Konwencje, lecz w sposób, według którego byłaby okreslona odpowiedzialnosc przewoznika
innego niz drogowy, gdyby umowa przewozu została zawarta miedzy nadawca a tym przewoznikiem
o sam przewóz towaru, zgodnie z obowiazujacymi postanowieniami prawa, dotyczacymi przewozu
towarów innym rodzajem transportu niz drogowy. Jednak w braku takich postanowien odpowiedzialnosc
przewoznika drogowego bedzie okreslona niniejsza Konwencja.
2. Jezeli przewoznik drogowy jest jednoczesnie przewoznikiem innym niz drogowy, jego odpowiedzialnosc
okresla równiez ust. 1, tak jakby jego funkcja przewoznika drogowego i jego funkcja przewoznika innego
niz drogowy były wykonywane przez dwie rózne osoby.
Rozdział II
OSOBY, ZA KTÓRE ODPOWIADA PRZEWOZNIK
Artykuł 3
Przy stosowaniu niniejszej Konwencji przewoznik odpowiada, jak za swoje własne czynnosci
i zaniedbania, za czynnosci i zaniedbania swoich pracowników i wszystkich innych osób, do których usług
odwołuje sie w celu wykonania przewozu, kiedy ci pracownicy lub te osoby działaja w wykonaniu swych
funkcji.
Rozdział III
ZAWARCIE I WYKONANIE UMOWY PRZEWOZU
Artykuł 4
Dowodem zawarcia umowy przewozu jest list przewozowy. Brak, nieprawidłowosc lub utrata listu
przewozowego nie wpływa na istnienie ani na waznosc umowy przewozu, która mimo to podlega
przepisom niniejszej Konwencji.
Artykuł 5
1. List przewozowy wystawia sie w trzech oryginalnych egzemplarzach, podpisanych przez nadawce
i przez przewoznika, przy czym podpisy te moga byc wydrukowane lub tez zastapione przez stemple
nadawcy i przewoznika, jezeli pozwala na to ustawodawstwo kraju, w którym wystawiono list przewozowy.
Pierwszy egzemplarz wrecza sie nadawcy, drugi towarzyszy przesyłce, a trzeci zatrzymuje przewoznik.
2. Jezeli przeznaczony do przewozu towar ma byc ładowany na rózne pojazdy lub jezeli chodzi o rózne
rodzaje towarów albo o oddzielne partie, nadawca lub przewoznik ma prawo wymagac wystawienia tylu
listów przewozowych, ile pojazdów nalezy uzyc lub ile jest rodzajów badz partii towarów.
Artykuł 6
1. List przewozowy powinien zawierac nastepujace dane:
a) miejsce i date jego wystawienia;
b) nazwisko (nazwe) i adres nadawcy;
c) nazwisko (nazwe) i adres przewoznika;
d) miejsce i date przyjecia towaru do przewozu oraz przewidziane miejsce jego wydania;
e) nazwisko (nazwe) i adres odbiorcy;
f) powszechnie uzywane okreslenie rodzaju towaru oraz sposób opakowania, a dla towarów
niebezpiecznych ich ogólnie uznane okreslenie;
g) ilosc sztuk, ich cechy i numery;
h) wage brutto lub inaczej wyrazona ilosc towaru;
i) koszty zwiazane z przewozem (przewozne, koszty dodatkowe, naleznosci celne i inne
koszty powstałe od chwili zawarcia umowy do chwili dostawy);
j) instrukcje niezbedne do załatwienia formalnosci celnych i innych;
k) oswiadczenie, ze przewóz, bez wzgledu na jakakolwiek przeciwna klauzule, podlega
przepisom niniejszej Konwencji.
2. W razie potrzeby list przewozowy powinien zawierac poza tym nastepujace dane:
a) zakaz przeładunku;
b) koszty, jakie nadawca przyjmuje na siebie;
c) kwote zaliczenia do pobrania przy wydaniu towaru;
d) zadeklarowana wartosc towaru i sume przedstawiajaca interes specjalny w jego dostawie;
e) instrukcje nadawcy dla przewoznika dotyczace ubezpieczenia przesyłki;
f) umówiony termin, w jakim ma byc wykonany przewóz;
g) wykaz dokumentów wreczonych przewoznikowi.
3. Strony moga wnosic do listu przewozowego wszelkie inne dane, jakie uznaja za potrzebne.
Artykuł 7
1. Nadawca odpowiada za wszelkie koszty i szkody, jakie mógłby poniesc przewoznik na skutek
niescisłosci lub niedostatecznosci:
a) danych wymienionych w artykule 6, ustep 1, b), d), e), f), g), h) i j);
b) danych wymienionych w artykule 6, ustep 2;
c) wszelkich innych danych lub instrukcji, wydanych przez niego w celu wystawienia listu
przewozowego lub w celu wniesienia ich do niego.
2. Jezeli na zyczenie nadawcy przewoznik wpisuje do listu przewozowego dane przewidziane w ustepie 1
niniejszego artykułu, przyjmuje sie w braku dowodu przeciwnego, ze działał on na rachunek nadawcy.
3. Jezeli list przewozowy nie zawiera oswiadczenia, przewidzianego w artykule 6, ust. 1, k), przewoznik
odpowiada za wszelkie koszty i szkody, które mogłaby poniesc z powodu tego zaniedbania osoba majaca
prawo do towaru.
Artykuł 8
1. Przy przyjeciu towaru przewoznik jest obowiazany sprawdzic:
a) dokładnosc danych listu przewozowego dotyczacych ilosci sztuk, jak równiez ich cech
i numerów;
b) widoczny stan towaru i jego opakowania.
2. Jezeli przewoznik nie ma moznosci sprawdzenia w wystarczajacy sposób scisłosci danych
przewidzianych w ustepie 1 a) niniejszego artykułu, wpisuje do listu przewozowego zastrzezenia, które
powinny byc uzasadnione. Powinien on takze uzasadnic wszelkie zastrzezenia, jakie uczyni
w przedmiocie widocznego stanu towaru i jego opakowania. Zastrzezenia te nie wiaza nadawcy, jezeli nie
przyjał on ich wyraznie w liscie przewozowym.
3. Nadawca ma prawo zadac sprawdzenia przez przewoznika wagi brutto albo inaczej wyrazonej ilosci
towaru. Moze on takze zadac sprawdzenia zawartosci sztuk przesyłki. Przewoznik moze domagac sie
zapłacenia kosztów sprawdzenia. Wynik sprawdzenia wpisuje sie do listu przewozowego.
Artykuł 9
1. W braku przeciwnego dowodu list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy, warunków umowy
oraz przyjecia towaru przez przewoznika.
2. W braku uzasadnionych zastrzezen przewoznika, wpisanych do listu przewozowego, istnieje
domniemanie, ze towar i jego opakowanie były widocznie w dobrym stanie w chwili przyjecia przez
przewoznika i ze ilosc sztuk, jak równiez ich cechy i numery były zgodne z oswiadczeniami w liscie
przewozowym.
Artykuł 10
Nadawca odpowiada wobec przewoznika za szkody wyrzadzone osobom, wyposazeniu lub innym
towarom, jak równiez za koszty, których przyczyna byłoby wadliwe opakowanie towaru, chyba ze
wadliwosc była widoczna lub znana przewoznikowi w chwili jego przyjecia, a przewoznik nie wniósł
zastrzezen w tym przedmiocie.
Artykuł 11
1. W celu załatwienia formalnosci celnych lub innych, jakie nalezy wypełnic przed wydaniem towaru,
nadawca powinien załaczyc do listu przewozowego lub postawic do dyspozycji przewoznika potrzebne
dokumenty oraz udzielic mu wszelkich zadanych informacji.
2. Przewoznik nie jest obowiazany sprawdzac, czy te dokumenty i informacje sa scisłe i dostateczne.
Nadawca odpowiada wobec przewoznika za wszelkie szkody, które mogłyby wyniknac wskutek braku,
niedostatecznosci lub nieprawidłowosci tych dokumentów i informacji, chyba ze zachodzi wina ze strony
przewoznika.
3. Przewoznik odpowiada jak komisant za zagubienie lub niewłasciwe uzycie dokumentów wymienionych
w liscie przewozowym i dołaczonych do niego lub wreczonych przewoznikowi; jednakze odszkodowanie,
które go obciaza, nie moze przewyzszyc odszkodowania, jakie nalezałoby sie w razie zaginiecia towaru.
Artykuł 12
1. Nadawca ma prawo rozporzadzac towarem, a w szczególnosci zazadac od przewoznika wstrzymania
przewozu, zmiany miejsca przewidzianego dla wydania towaru albo tez wydania go odbiorcy innemu niz
wskazany w liscie przewozowym.
2. To prawo wygasa z chwila, kiedy drugi egzemplarz listu przewozowego został wydany odbiorcy lub
kiedy ten ostatni skorzystał z prawa przewidzianego w artykule 13, ustep 1; od tej chwili przewoznik
powinien stosowac sie do zlecen odbiorcy.
3. Prawo do rozporzadzania towarem nalezy jednak do odbiorcy juz od chwili wystawienia listu
przewozowego, jesli nadawca uczynił o tym wzmianke w liscie przewozowym.
4. Jezeli odbiorca, wykonujac swoje prawo do rozporzadzania, zarzadzi wydanie przesyłki innej osobie, ta
ostatnia nie moze wyznaczyc innych odbiorców.
5. Wykonanie prawa rozporzadzenia towarem podlega nastepujacym warunkom:
a) nadawca albo w przypadku przewidzianym w ustepie 3 niniejszego artykułu odbiorca,
który chce wykonac to prawo, powinien przedstawic pierwszy egzemplarz listu
przewozowego, do którego powinny byc wpisane nowe instrukcje wydane przewoznikowi,
oraz wynagrodzic przewoznikowi wszelkie koszty i szkody, jakie pociaga za soba
wykonanie tych instrukcji;
b) wykonanie tego prawa powinno byc mozliwe w chwili, kiedy instrukcje dotra do osoby,
która powinna je wykonac, i nie powinno przeszkadzac normalnej eksploatacji
przedsiebiorstwa przewoznika ani przynosic szkody nadawcom lub odbiorcom innych
przesyłek;
c) instrukcje nie moga nigdy powodowac podziału przesyłki.
6. Jezeli wskutek postanowien ustepu 5 b) niniejszego artykułu przewoznik nie moze wykonac
otrzymanych instrukcji, powinien on niezwłocznie zawiadomic o tym osobe, od której instrukcje te
pochodza.
7. Przewoznik, który nie wykona instrukcji wydanych w warunkach przewidzianych w niniejszym artykule
lub który zastosuje sie do takich instrukcji nie zazadawszy przedłozenia pierwszego egzemplarza listu
przewozowego, odpowiada wobec osoby uprawnionej za powstała stad szkode.
Artykuł 13
1. Po przybyciu towaru do miejsca przewidzianego dla jego wydania, odbiorca ma prawo zadac od
przewoznika wydania za pokwitowaniem drugiego egzemplarza listu przewozowego oraz towaru. Jezeli
stwierdzono zaginiecie towaru lub jezeli towar nie przybył po upływie terminu przewidzianego w artykule
19, odbiorca moze w imieniu własnym dochodzic wobec przewoznika praw wynikajacych z umowy
przewozu.
2. Odbiorca, który korzysta z praw, jakie mu przysługuja w mysl ustepu 1 niniejszego artykułu,
obowiazany jest zapłacic kwote naleznosci wynikajaca z listu przewozowego. W przypadku sporu w tym
przedmiocie przewoznik obowiazany jest dostarczyc towar tylko wówczas, gdy odbiorca udzieli mu
zabezpieczenia.
Artykuł 14
1. Jezeli z jakiejkolwiek przyczyny wykonanie umowy przewozu na warunkach podanych w liscie
przewozowym jest lub staje sie niemozliwe przed przybyciem towaru do miejsca przewidzianego dla jego
wydania, przewoznik jest obowiazany zazadac instrukcji od osoby uprawnionej do rozporzadzania
towarem, zgodnie z artykułem 12.
2. Jezeli jednak okolicznosci pozwalaja na wykonanie przewozu na warunkach rózniacych sie od
przewidzianych w liscie przewozowym i jezeli przewoznik nie zdoła uzyskac w dostatecznie krótkim czasie
instrukcji od osoby uprawnionej do rozporzadzania towarem zgodnie z artykułem 12, powinien on podjac
srodki, jakie wydaja mu sie najlepsze w interesie osoby uprawnionej do rozporzadzania towarem.
Artykuł 15
1. Jezeli po przybyciu towaru do miejsca przeznaczenia okaza sie przeszkody w jego wydaniu,
przewoznik powinien zazadac instrukcji od nadawcy. Jezeli odbiorca odmawia przyjecia towaru, nadawca
ma prawo rozporzadzac nim bez obowiazku przedstawienia pierwszego egzemplarza listu przewozowego.
2. Odbiorca, nawet jezeli uprzednio odmówił przyjecia towaru, moze zawsze domagac sie jego wydania,
dopóki przewoznik nie otrzyma przeciwnych instrukcji od nadawcy.
3. Jezeli przeszkoda w wydaniu towaru powstanie po tym, jak odbiorca, działajac zgodnie z prawem, które
mu przysługuje na mocy artykułu 12, ustep 3, dał polecenie wydania towaru innej osobie, to stosujac
postanowienia powyzszych ustepów 1 i 2, odbiorca wstepuje w miejsce nadawcy a ta inna osoba
w miejsce odbiorcy.
Artykuł 16
1. Przewoznik ma prawo do zwrotu kosztów spowodowanych zazadaniem przez niego instrukcji lub ich
wykonaniem, o ile koszty te nie wynikły z jego winy.
2. W przypadkach przewidzianych w artykule 14, ustep 1 i w artykule 15 przewoznik moze bezzwłocznie
wyładowac towar na rachunek osoby uprawnionej; po tym wyładowaniu przewóz uwaza sie za ukonczony.
Przewoznik bierze wówczas na siebie dozór towaru. Moze on jednak powierzyc towar osobie trzeciej
i wówczas odpowiada jedynie za rozsadny wybór tej osoby. Towar zostaje obciazony naleznosciami,
wynikajacymi z listu przewozowego i wszystkimi innymi kosztami.
3. Przewoznik moze przystapic do sprzedazy towaru nie czekajac na instrukcje osoby uprawnionej, jezeli
usprawiedliwia to własciwosc psucia sie lub stan towaru albo jezeli koszty przechowywania towaru sa
niewspółmiernie wysokie w stosunku do jego wartosci. W innych przypadkach moze on równiez przystapic
do sprzedazy, jezeli nie otrzyma w słusznym terminie od osoby uprawnionej przeciwnych instrukcji,
których wykonanie mogłoby byc słusznie wymagane.
4. Jezeli towar został sprzedany w zastosowaniu niniejszego artykułu, kwota uzyskana ze sprzedazy
powinna byc postawiona do dyspozycji osoby uprawnionej, po potraceniu kosztów ciazacych na towarze.
Jezeli koszty te sa wyzsze od kwoty uzyskanej ze sprzedazy, przewoznik ma prawo do róznicy.
5. Sposób postepowania w przypadku sprzedazy okreslony jest przepisami prawa lub zwyczajami
obowiazujacymi w miejscu, gdzie towar sie znajduje.
Rozdział IV
ODPOWIEDZIALNOSC PRZEWOZNIKA
Artykuł 17
1. Przewoznik odpowiada za całkowite lub czesciowe zaginiecie towaru lub za jego uszkodzenie, które
nastapi w czasie miedzy przyjeciem towaru a jego wydaniem, jak równiez za opóznienie dostawy.
2. Przewoznik jest zwolniony od tej odpowiedzialnosci, jezeli zaginiecie, uszkodzenie lub opóznienie
spowodowane zostało wina osoby uprawnionej, jej zleceniem nie wynikajacym z winy przewoznika, wada
własna towaru lub okolicznosciami, których przewoznik nie mógł uniknac i których nastepstwom nie mógł
zapobiec.
3. Przewoznik nie moze powoływac sie dla zwolnienia sie od odpowiedzialnosci ani na wady pojazdu,
którym sie posługuje dla wykonania przewozu, ani na wine osoby lub pracowników osoby, u której pojazd
wynajał.
4. Uwzgledniajac postanowienia artykułu 18, ustepy 2 do 5, przewoznik jest zwolniony od swej
odpowiedzialnosci, jezeli zaginiecie lub uszkodzenie towaru powstało ze szczególnego
niebezpieczenstwa wynikajacego z jednej lub kilku nastepujacych przyczyn:
a) uzycie pojazdów otwartych i nie przykrytych oponcza, jezeli to uzycie było wyraznie
uzgodnione i zaznaczone w liscie przewozowym;
b) brak lub wadliwe opakowanie, jezeli towary, ze wzgledu na swe naturalne własciwosci,
w razie braku lub wadliwego opakowania, narazone sa na zaginiecie lub uszkodzenie;
c) manipulowanie, ładowanie, rozmieszczenie lub wyładowanie towaru przez nadawce lub
przez odbiorce albo przez osoby działajace na rachunek nadawcy lub odbiorcy;
d) naturalne własciwosci niektórych towarów, mogace powodowac całkowite lub czesciowe
ich zaginiecie albo uszkodzenie, w szczególnosci przez połamanie, rdze, samoistne
wewnetrzne zepsucie, wyschniecie, wyciek, normalny ubytek lub działanie robactwa
i gryzoni;
e) niedostatecznosc lub wadliwosc cech lub numerów na sztukach przesyłki;
f) przewóz zywych zwierzat.
5. Jezeli na mocy niniejszego artykułu przewoznik nie odpowiada za niektóre czynniki, które spowodowały
szkode, jego odpowiedzialnosc jest zaangazowana tylko w tym zakresie, w jakim czynniki, za które ponosi
on odpowiedzialnosc na mocy niniejszego artykułu, przyczyniły sie do powstania szkody.
Artykuł 18
1. Dowód, ze zaginiecie, uszkodzenie lub opóznienie spowodowane zostało jedna z przyczyn
przewidzianych w artykule 17, ustep 2, ciazy na przewozniku.
2. Jezeli przewoznik ustali, ze ze wzgledu na okolicznosci faktyczne, zaginiecie lub uszkodzenie mogło
wynikac z jednej lub kilku przyczyn wymienionych w artykule 17, ustep 4, istnieje domniemanie, ze ono
z nich wynika. Osoba uprawniona moze jednak przeprowadzic dowód, ze szkoda nie została
spowodowana całkowicie lub czesciowo jedna z tych przyczyn.
3. Powyzsze domniemanie nie ma zastosowania w przypadku przewidzianym w artykule 17, ust. 4, (a),
w razie nadmiernego ubytku lub w razie zaginiecia sztuki.
4. Jezeli przewóz wykonywany jest przy pomocy pojazdu, urzadzonego specjalnie dla ochrony towarów
przed wpływem ciepła, zimna, zmian temperatury lub wilgotnosci powietrza, przewoznik moze powoływac
sie na dobrodziejstwa artykułu 17, ustep 4, (d) jedynie wówczas, gdy udowodni, ze przedsiewział wszelkie
obowiazujace go w danych okolicznosciach srodki co do wyboru, utrzymania i uzycia tych urzadzen oraz
ze zastosował sie do specjalnych instrukcji, które zostały mu udzielone.
5. Przewoznik moze powoływac sie na dobrodziejstwo artykułu 17, ustep 4, (f) jedynie wówczas, gdy
udowodni, ze przedsiewział wszelkie obowiazujace go w danych okolicznosciach srodki i ze zastosował
sie do specjalnych instrukcji, które zostały mu udzielone.
Artykuł 19
Opóznienie terminu dostawy ma miejsce wówczas, kiedy towar nie został dostarczony w umówionym
terminie lub, o ile nie umówiono terminu, jezeli faktyczny czas trwania przewozu, uwzgledniajac
okolicznosci, a zwłaszcza przy przesyłkach drobnych czas niezbedny dla skompletowania pełnego
ładunku w normalnych warunkach przekracza czas, jaki słusznie mozna przyznac starannym
przewoznikom.
Artykuł 20
1. Osoba uprawniona moze, bez dalszych dowodów, uwazac towar za zaginiony, jezeli nie został on
wydany w ciagu trzydziestu dni po upływie umówionego terminu, a jezeli terminu nie umówiono, w ciagu
szescdziesieciu dni po przyjeciu towaru przez przewoznika.
2. Osoba uprawniona, otrzymujac odszkodowanie za zaginiony towar, moze pisemnie zazadac, aby
w razie odnalezienia towaru w ciagu roku po wypłacie odszkodowania zawiadomiono ja o tym
niezwłocznie. Nalezy potwierdzic jej to zadanie na pismie.
3. W ciagu trzydziestu dni po otrzymaniu tego zawiadomienia osoba uprawniona moze zadac, aby towar
został jej wydany za zapłata naleznosci wynikajacych z listu przewozowego i za zwrotem otrzymanego
odszkodowania, po ewentualnym potraceniu kosztów, które byłyby objete tym odszkodowaniem
i z zastrzezeniem wszelkich praw do odszkodowania za opóznienie dostawy, przewidzianego w artykule
23 i ewentualnie w artykule 26.
4. Jezeli nie wysunieto zadania, przewidzianego w ustepie 2, lub nie udzielono zadnych instrukcji
w przewidzianym w ustepie 3 terminie trzydziestu dni albo jezeli towar został odnaleziony pózniej niz
w rok po wypłaceniu odszkodowania, przewoznik rozporzadza nim stosownie do przepisów
obowiazujacych w miejscu, gdzie znajduje sie towar.
Artykuł 21
Jezeli towar został wydany odbiorcy bez pobrania zaliczenia, które przewoznik powinien był pobrac
w mysl postanowien umowy przewozu, przewoznik obowiazany jest wypłacic nadawcy odszkodowanie do
wysokosci kwoty zaliczenia, zachowujac roszczenie zwrotne do odbiorcy.
Artykuł 22
1. Jezeli nadawca powierza przewoznikowi towary niebezpieczne, powinien mu dokładnie opisac, jakie
niebezpieczenstwo przedstawiaja, i wskazac mu w razie potrzeby, jakie srodki ostroznosci nalezy podjac.
W przypadku gdy informacja ta nie została zamieszczona w liscie przewozowym, do nadawcy lub do
odbiorcy nalezy przeprowadzenie wszelkimi innymi sposobami dowodu, ze przewoznik wiedział, jakie
niebezpieczenstwo przedstawiał przewóz wymienionych towarów.
2. Towary niebezpieczne, które nie byłyby przewoznikowi znane jako takie, w warunkach przewidzianych
w ustepie 1 niniejszego artykułu, moga byc w kazdej chwili i w kazdym miejscu wyładowane, zniszczone
lub unieszkodliwione przez przewoznika bez zadnego odszkodowania; nadawca jest oprócz tego
odpowiedzialny za wszystkie koszty i szkody wynikajace z ich powierzenia do przewozu lub z ich
przewozu.
Artykuł 23
1. Jezeli na podstawie postanowien niniejszej Konwencji przewoznik obowiazany jest zapłacic
odszkodowanie za całkowite lub czesciowe zaginiecie towaru, odszkodowanie to oblicza sie według
wartosci towaru w miejscu i w okresie przyjecia go do przewozu.
2. Wartosc towaru okresla sie według ceny giełdowej lub w razie jej braku według biezacej ceny rynkowej,
a w braku jednej i drugiej - według zwykłej wartosci towarów tego samego rodzaju i jakosci.
3. Odszkodowanie nie moze jednak przekraczac 25 franków za kilogram brakujacej wagi brutto. Za frank
uwaza sie złoty frank wagi 10/31 grama złota o próbie 0,900.
4. Oprócz tego zwraca sie przewozne, cło i inne wydatki poniesione w zwiazku z przewozem towaru,
w całosci w razie całkowitego zaginiecia i proporcjonalnie w razie czesciowego zaginiecia; inne
odszkodowania nie naleza sie.
5. W razie opóznienia dostawy, jezeli osoba uprawniona udowodni, ze wynikła stad dla niej szkoda,
przewoznik obowiazany jest zapłacic odszkodowanie, które nie moze przewyzszyc kwoty przewoznego.
6. Wyzszego odszkodowania mozna zadac jedynie w przypadku zadeklarowania wartosci towaru lub
zadeklarowania specjalnego interesu w jego dostawie, zgodnie z artykułami 24 i 26.
Artykuł 24
Nadawca moze zadeklarowac w liscie przewozowym za umówiona dodatkowa opłata wartosc towaru
przekraczajaca granice wymieniona w ustepie 3 artykułu 23 i w tym przypadku kwota zadeklarowana
zastepuje te granice.
Artykuł 25
1. W razie uszkodzenia przesyłki przewoznik płaci kwote, o która obnizyła sie wartosc towaru, obliczona
według wartosci towaru ustalonej zgodnie z artykułem 23, ustepy 1, 2 i 4.
2. Odszkodowanie nie moze jednak przewyzszac:
a) jezeli cała przesyłka doznała obnizenia wartosci przez uszkodzenie - kwoty, która
nalezałoby zapłacic w razie zaginiecia całej przesyłki;
b) jezeli tylko czesc przesyłki doznała obnizenia wartosci przez uszkodzenie - kwoty, która
nalezałoby zapłacic w razie zaginiecia czesci, która doznała obnizenia wartosci.
Artykuł 26
1. Nadawca moze ustalic wpisujac do listu przewozowego za umówiona dodatkowa opłata kwote
specjalnego interesu w dostawie przesyłki na wypadek jej zaginiecia lub uszkodzenia, a takze w razie
przekroczenia umówionego terminu dostawy.
2. Jezeli miała miejsce deklaracja specjalnego interesu w dostawie, mozna zadac niezaleznie od
odszkodowania przewidzianego w artykułach 23, 24 i 25 odszkodowania równego dodatkowej szkodzie,
która została udowodniona, az do wysokosci zadeklarowanej kwoty.
Artykuł 27
1. Osoba uprawniona moze zadac odsetek od kwoty odszkodowania. Odsetki te, w wysokosci 5% rocznie,
licza sie od dnia skierowania pisemnej reklamacji do przewoznika, a jezeli tej reklamacji nie było, od dnia
wytoczenia powództwa sadowego.
2. Jezeli dane słuzace za podstawe do obliczenia odszkodowania nie sa wyrazone w walucie panstwa,
gdzie zada sie zapłaty, przeliczenia dokonuje sie według kursu dnia i miejsca wypłaty odszkodowania.
Artykuł 28
1. Jezeli według prawa, które ma zastosowanie, zaginiecie, uszkodzenie lub opóznienie dostawy,
powstałe w trakcie przewozu podlegajacego niniejszej Konwencji, uprawnia do wystapienia z reklamacja
pozaumowna, przewoznik moze skorzystac z postanowien niniejszej Konwencji, które wyłaczaja jego
odpowiedzialnosc lub które okreslaja albo ograniczaja nalezne odszkodowanie.
2. Jezeli chodzi o odpowiedzialnosc pozaumowna jednej z osób, za które odpowiada przewoznik w mysl
artykułu 3, z tytułu zaginiecia, uszkodzenia lub opóznienia, osoba ta moze równiez skorzystac
z postanowien niniejszej Konwencji, które wyłaczaja odpowiedzialnosc przewoznika lub które okreslaja
albo ograniczaja nalezne odszkodowanie.
Artykuł 29
1. Przewoznik nie ma prawa korzystac z postanowien niniejszego rozdziału, które wyłaczaja lub
ograniczaja jego odpowiedzialnosc albo które przenosza na druga strone ciezar dowodu, jezeli szkoda
powstała wskutek złego zamiaru przewoznika lub jego niedbalstwa, które według prawa obowiazujacego
w miejscu prowadzenia sprawy sadowej uwazane jest za równoznaczne ze złym zamiarem.
2. To samo postanowienie stosuje sie, jezeli złego zamiaru lub niedbalstwa dopuszczaja sie pracownicy
przewoznika lub jakiekolwiek inne osoby, do których usług odwołuje sie on dla wykonania przewozu, jezeli
ci pracownicy lub te inne osoby działaja w wykonaniu swych funkcji. W takim przypadku ci pracownicy i te
inne osoby nie maja prawa korzystania w zakresie ich osobistej odpowiedzialnosci z postanowien
niniejszego rozdziału, wymienionych w ustepie 1.
Rozdział V
REKLAMACJE I ROSZCZENIA
Artykuł 30
1. Jezeli odbiorca przyjał towar, nie sprawdziwszy wraz z przewoznikiem jego stanu albo nie zgłosiwszy
przewoznikowi zastrzezen wskazujacych ogólnie rodzaj braku lub uszkodzenia najpózniej w chwili
dostawy, jesli idzie o widoczne braki lub uszkodzenia albo w siedem dni od daty dostawy, nie wliczajac
niedziel i dni swiatecznych, jesli idzie o braki lub uszkodzenia niewidoczne - domniemywa sie, jezeli nie
ma dowodu przeciwnego, ze otrzymał towar w stanie opisanym w liscie przewozowym. Zastrzezenia
przewidziane wyzej powinny byc dokonane na pismie, jesli idzie o braki lub uszkodzenia niewidoczne.
2. Jezeli stan towaru został sprawdzony wspólnie przez odbiorce i przewoznika, dowód przeciwny
wynikowi tego sprawdzenia nie moze byc przeprowadzony, chyba ze chodzi o braki lub uszkodzenia
niewidoczne i jezeli odbiorca zgłosił przewoznikowi pisemne zastrzezenia w ciagu siedmiu dni od daty
tego sprawdzenia, nie liczac niedziel i dni swiatecznych.
3. Opóznienie dostawy moze stanowic podstawe do odszkodowania tylko wówczas, gdy zastrzezenie
zostało skierowane na pismie w terminie 21 dni od dnia postawienia towaru do dyspozycji odbiorcy.
4. Dnia dostawy lub - zaleznie od przypadku - dnia sprawdzenia towaru albo dnia jego postawienia do
dyspozycji nie wlicza sie do terminów przewidzianych w niniejszym artykule.
5. Przewoznik i odbiorca powinni udzielac sobie wzajemnie wszelkich mozliwych ułatwien przy
dokonywaniu potrzebnych sprawdzen i ustalen.
Artykuł 31
1. We wszystkich sporach, które wynikaja z przewozów podlegajacych niniejszej Konwencji, powód moze
wnosic sprawe do sadów umawiajacych sie krajów, okreslonych przez strony w drodze wspólnego
porozumienia, a ponadto do sadów kraju, na którego obszarze:
a) pozwany ma stałe miejsce zamieszkania, główna siedzibe lub filie albo agencje, za której
posrednictwem zawarto umowe o przewóz, albo
b) znajduje sie miejsce przejecia towaru do przewozu lub miejsce jego dostawy,
i nie moze wnosic sprawy do innych sadów.
2. Kiedy w sporze, przewidzianym w ustepie 1 niniejszego artykułu, sprawa toczy sie przed sadem
własciwym według tego ustepu albo kiedy w takim sporze został ogłoszony wyrok przez taki sad, nie
mozna wszczac zadnej nowej sprawy z tej samej przyczyny miedzy tymi samymi stronami, chyba ze
orzeczenie sadu, przed którym pierwsza sprawa została wszczeta, byłoby niewykonalne w kraju, gdzie
wszczeto nowa sprawe.
3. Kiedy w sporze, przewidzianym w ustepie 1 niniejszego artykułu, wyrok wydany przez sad jednego
umawiajacego sie kraju stał sie wykonalny w tym kraju, staje sie on równiez wykonalny w kazdym z innych
umawiajacych sie krajów natychmiast po dopełnieniu formalnosci wymaganych w zainteresowanym kraju.
Formalnosci te nie moga obejmowac rewizji sprawy.
4. Postanowienia ustepu 3 niniejszego artykułu stosuje sie do wyroków wydanych w obecnosci stron, do
wyroków zaocznych i do ugod sadowych, lecz nie stosuje sie ich ani do wyroków o wykonalnosci tylko
tymczasowej, ani do wyroków, które oprócz kosztów procesu zasadzaja od powoda odszkodowanie
wskutek całkowitego lub czesciowego oddalenia jego powództwa.
5. Nie mozna zadac od obywateli umawiajacych sie krajów, którzy posiadaja miejsce zamieszkania lub
przedsiebiorstwo w jednym z tych krajów, zabezpieczenia kosztów przewodu sadowego, które wynikaja
z przewozów podlegajacych niniejszej Konwencji.
Artykuł 32
1. Roszczenia, które moga wyniknac z przewozów podlegajacych niniejszej Konwencji, przedawniaja sie
po upływie jednego roku. Jednak w przypadku złego zamiaru lub niedbalstwa, które według prawa
obowiazujacego sad rozpatrujacy sprawe uwazane jest za równoznaczne ze złym zamiarem, termin
przedawnienia wynosi trzy lata. Przedawnienie biegnie:
a) w przypadkach czesciowego zaginiecia, uszkodzenia lub opóznienia dostawy -
poczawszy od dnia wydania;
b) w przypadkach całkowitego zaginiecia - poczawszy od trzydziestego dnia po upływie
umówionego terminu dostawy, albo, jezeli termin nie był umówiony - poczawszy od
szescdziesiatego dnia po przyjeciu towaru przez przewoznika;
c) we wszystkich innych przypadkach - poczawszy od upływu trzymiesiecznego terminu od
dnia zawarcia umowy przewozu.
Dnia, wskazanego wyzej, jako wyjsciowy dla biegu przedawnienia, nie wlicza sie do terminu
przedawnienia.
2. Reklamacja pisemna zawiesza przedawnienie az do dnia, w którym przewoznik na pismie odrzuci
reklamacje i zwróci załaczone do niej dokumenty. W razie czesciowego przyjecia reklamacji bieg
przedawnienia wznawia sie tylko dla tej czesci reklamacji, która pozostaje sporna. Dowód otrzymania
reklamacji lub odpowiedzi na nia oraz zwrotu jej załaczników ciazy na stronie, która sie powołuje na ten
fakt. Reklamacje pózniejsze w tym samym przedmiocie nie zawieszaja przedawnienia.
3. Z zastrzezeniem postanowien powyzszego ustepu 2, zawieszenie przedawnienia normuja przepisy
prawa obowiazujacego sad rozpatrujacy sprawe. To samo dotyczy przerwania biegu przedawnienia.
4. Roszczenie przedawnione nie moze byc wiecej podnoszone, nawet w postaci wzajemnego powództwa
lub zarzutu.
Artykuł 33
Umowa przewozu moze zawierac klauzule przyznajaca własciwosc trybunałowi arbitrazowemu pod
warunkiem, aby klauzula ta przewidywała, ze trybunał arbitrazowy stosowac bedzie niniejsza Konwencje.
Rozdział VI
POSTANOWIENIA DOTYCZACE PRZEWOZU WYKONYWANEGO PRZEZ KOLEJNYCH
PRZEWOZNIKÓW
Artykuł 34
Jezeli przewóz jest wykonywany na podstawie jednej umowy przez kilku kolejnych przewozników
drogowych, kazdy z nich przyjmuje na siebie odpowiedzialnosc za wykonanie całego przewozu, przy
czym drugi przewoznik i kazdy z nastepnych przewozników staje sie przez przyjecie towaru i listu
przewozowego strona umowy na warunkach okreslonych w liscie przewozowym.
Artykuł 35
1. Przewoznik, który przyjmuje towar od poprzedniego przewoznika, wrecza mu datowane i podpisane
przez siebie potwierdzenie odbioru. Powinien on napisac swoje nazwisko i adres na drugim egzemplarzu
listu przewozowego. W razie potrzeby umieszcza on na tym egzemplarzu, jak równiez na potwierdzeniu
odbioru zastrzezenia podobne do tych, które sa przewidziane w artykule 8 ustep 2.
2. Postanowienia artykułu 9 maja zastosowanie do stosunków miedzy kolejnymi przewoznikami.
Artykuł 36
O ile nie chodzi o powództwo wzajemne lub o zarzut podniesiony przy rozpatrywaniu powództwa opartego
na tej samej umowie przewozu, powództwo z tytułu odpowiedzialnosci za zaginiecie, uszkodzenie lub
opóznienie dostawy moze byc skierowane jedynie przeciwko pierwszemu przewoznikowi, ostatniemu
przewoznikowi lub przewoznikowi, który wykonywał te czesc przewozu, podczas której miało miejsce
zdarzenie powodujace zaginiecie, uszkodzenie lub opóznienie dostawy; powództwo moze byc skierowane
jednoczesnie przeciwko kilku z tych przewozników.
Artykuł 37
Przewoznikowi, który na mocy postanowien niniejszej Konwencji wypłacił odszkodowanie, przysługuje
roszczenie zwrotne o sume odszkodowania, odsetki i koszty do przewozników, którzy uczestniczyli
w wykonaniu umowy przewozu, zgodnie z nastepujacymi postanowieniami:
a) przewoznik, który spowodował szkode, powinien sam ponosic ciezar odszkodowania,
które wypłacił sam lub które wypłacił inny przewoznik;
b) jezeli szkode spowodowało dwóch lub wiecej przewozników, kazdy z nich powinien
zapłacic kwote proporcjonalna do swej czesci odpowiedzialnosci; jezeli podział
odpowiedzialnosci jest niemozliwy, kazdy z nich odpowiada proporcjonalnie do naleznej
mu czesci wynagrodzenia za przewóz;
c) jezeli nie mozna ustalic, których z przewozników nalezy uznac za odpowiedzialnych,
ciezar naleznego odszkodowania dzieli sie miedzy wszystkich przewozników w stosunku
ustalonym pod lit. b).
Artykuł 38
Jezeli jeden z przewozników jest niewypłacalny, czesc odszkodowania przypadajaca na niego, a nie
zapłacona, dzieli sie miedzy innych przewozników proporcjonalnie do ich wynagrodzenia.
Artykuł 39
1. Przewoznik, przeciwko któremu wystapiono z jednym z roszczen zwrotnych, przewidzianych
w artykułach 37 i 38, nie moze kwestionowac podstawy płatnosci dokonanej przez przewoznika
wystepujacego z roszczeniem zwrotnym, jezeli odszkodowanie zostało ustalone orzeczeniem sadowym,
o ile tylko był on nalezycie powiadomiony o procesie i miał moznosc wystapienia w nim w charakterze
interwenienta.
2. Przewoznik, który chce wystapic z roszczeniem zwrotnym, moze wszczac sprawe przed własciwym
sadem kraju, w którym jeden z zainteresowanych przewozników ma stałe miejsce zamieszkania, główna
siedzibe, filie lub agencje, za posrednictwem której zawarto umowe przewozu. Roszczenie zwrotne moze
byc skierowane w jednej i tej samej sprawie przeciwko wszystkim zainteresowanym przewoznikom.
3. Postanowienia artykułu 31, ustepy 3 i 4, stosuje sie do wyroków w sprawie roszczen zwrotnych,
przewidzianych w artykułach 37 i 38.
4. Postanowienia artykułu 32 stosuje sie do roszczen zwrotnych miedzy przewoznikami. Przedawnienie
biegnie jednak badz od dnia orzeczenia sadowego, ustalajacego ostatecznie wysokosc naleznego
odszkodowania na mocy postanowien niniejszej Konwencji, badz od dnia faktycznej zapłaty w razie braku
takiego orzeczenia.
Artykuł 40
Przewoznicy moga swobodnie uzgadniac miedzy soba postanowienia odbiegajace od postanowien
artykułów 37 i 38.
Rozdział VII
NIEWAzNOSC KLAUZUL SPRZECZNYCH Z KONWENCJA
Artykuł 41
1. Z zastrzezeniem postanowien artykułu 40 jest niewazna i pozbawiona mocy kazda klauzula, która
posrednio lub bezposrednio naruszałaby postanowienia niniejszej Konwencji. Niewaznosc takich klauzul
nie pociaga za soba niewaznosci pozostałych postanowien umowy.
2. W szczególnosci byłaby niewazna kazda klauzula ustepujaca na rzecz przewoznika korzysci
z ubezpieczenia towaru oraz kazda inna analogiczna klauzula, jak równiez kazda klauzula przenoszaca
ciezar dowodu.
Rozdział VIII
POSTANOWIENIA KONCOWE
Artykuł 42
1. Niniejsza Konwencja pozostaje otwarta do podpisu lub przystapienia dla krajów bedacych członkami
Europejskiej Komisji Gospodarczej oraz dla krajów przyjetych do Komisji w charakterze doradczym,
zgodnie z punktem 8 regulaminu tej Komisji.
2. Kraje, które moga uczestniczyc w pewnych pracach Europejskiej Komisji Gospodarczej stosownie do
punktu 1 regulaminu tej Komisji, moga sie stac Umawiajacymi sie Stronami niniejszej Konwencji przez
przystapienie do niej po jej wejsciu w zycie.
3. Konwencja pozostanie otwarta do podpisania do dnia 31 sierpnia 1956 roku włacznie. Po tej dacie
pozostanie ona otwarta do przystapienia.
4. Niniejsza Konwencja bedzie ratyfikowana.
5. Ratyfikowanie lub przystapienie bedzie dokonane przez złozenie dokumentu u Sekretarza Generalnego
Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Artykuł 43
1. Niniejsza Konwencja wejdzie w zycie dziewiecdziesiatego dnia po złozeniu przez piec krajów,
wspomnianych w ustepie 1 artykułu 42, dokumentu ratyfikacji lub przystapienia.
2. Dla kazdego kraju, który Konwencje ratyfikuje lub do niej przystapi po złozeniu dokumentu ratyfikacji lub
przystapienia przez piec krajów, niniejsza Konwencja wejdzie w zycie dziewiecdziesiatego dnia po
złozeniu dokumentu ratyfikacji lub przystapienia przez wymieniony kraj.
Artykuł 44
1. Kazda Umawiajaca sie Strona bedzie mogła wypowiedziec niniejsza Konwencje przez notyfikacje
skierowana do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.
2. Wypowiedzenie nabierze mocy w dwanascie miesiecy po dacie otrzymania notyfikacji przez Sekretarza
Generalnego.
Artykuł 45
Jezeli po wejsciu w zycie niniejszej Konwencji ilosc Umawiajacych sie Stron stanie sie skutkiem
wypowiedzenia mniejsza od pieciu, niniejsza Konwencja przestanie obowiazywac od daty, w której
ostatnie z tych wypowiedzen zacznie skutkowac.
Artykuł 46
1. Kazdy kraj bedzie mógł w chwili składania dokumentów ratyfikacji lub przystapienia albo w kazdej chwili
do niej oswiadczyc droga notyfikacji, skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów
Zjednoczonych, ze niniejsza Konwencja bedzie miała zastosowanie do wszystkich lub czesci terytoriów,
które reprezentuje on w stosunkach miedzynarodowych. Konwencja bedzie miała zastosowanie do
terytorium lub do terytoriów wymienionych w notyfikacji, poczynajac od dziewiecdziesiatego dnia po
otrzymaniu tej notyfikacji przez Sekreatrza Generalnego, albo jezeli Konwencja nie weszła jeszcze
w zycie, od daty jej wejscia w zycie.
2. Kazdy kraj, który złozy zgodnie z poprzednim ustepem oswiadczenie, majace na celu spowodowanie
zastosowania niniejszej Konwencji do terytorium, które reprezentuje on w stosunkach miedzynarodowych,
bedzie mógł zgodnie z artykułem 44 wypowiedziec Konwencje w odniesieniu do tego terytorium.
Artykuł 47
Kazdy spór miedzy dwiema lub wieloma Umawiajacymi sie Stronami, dotyczacy interpretacji lub
stosowania niniejszej Konwencji, którego Strony nie mogłyby uregulowac w drodze rokowan lub w inny
sposób, moze byc wniesiony za zadanie którejkolwiek z zainteresowanych Umawiajacych sie Stron do
Miedzynarodowego Trybunału Sprawiedliwosci w celu rozstrzygniecia.
Artykuł 48
1. Kazda Umawiajaca sie Strona bedzie mogła w chwili podpisywania lub ratyfikowania niniejszej
Konwencji albo przystapienia do niej oswiadczyc, ze nie uwaza sie za zwiazana artykułem 47 Konwencji.
Inne Umawiajace sie Strony nie beda zwiazane artykułem 47 wobec Umawiajacej sie Strony, która
sformułuje takie zastrzezenie.
2. Kazda Umawiajaca sie Strona, która sformułuje takie zastrzezenie zgodnie z ustepem 1, bedzie mogła
w kazdej chwili cofnac to zastrzezenie droga notyfikacji, skierowanej do Sekretarza Generalnego
Organizacji Narodów Zjednoczonych.
3. zadne inne zastrzezenie do niniejszej Konwencji nie bedzie dopuszczone.
Artykuł 49
1. Po upływie trzyletniego okresu obowiazywania niniejszej Konwencji, kazda Umawiajaca sie Strona
bedzie mogła droga notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów
Zjednoczonych zazadac zwołania Konferencji, majacej na celu dokonanie rewizji niniejszej Konwencji.
Sekretarz Generalny powiadomi o tym zadaniu wszystkie Umawiajace sie Strony i zwoła dla tej rewizji
konferencje, jezeli w terminie czterech miesiecy od daty notyfikacji skierowanej przez niego co najmniej
jedna czwarta Umawiajacych sie Stron powiadomi go o swej zgodzie na to zadanie.
2. Jezeli konferencja zwoływana jest zgodnie z poprzednim ustepem, Sekretarz Generalny zawiadomi
o tym wszystkie Umawiajace sie Strony i zaprosi je do przedstawienia w terminie trzech miesiecy
propozycji, których rozpatrzenia przez konferencje zyczyłyby sobie. Sekretarz Generalny zakomunikuje
wszystkim Umawiajacym sie Stronom tymczasowy porzadek dzienny konferencji, jak równiez tekst tych
propozycji, co najmniej na trzy miesiace przed data otwarcia konferencji.
3. Sekretarz Generalny zaprosi na kazda konferencje, zwołana zgodnie z niniejszym artykułem, wszystkie
kraje wskazane w ustepie 1 artykułu 42, jak równiez kraje, które stały sie Umawiajacymi sie Stronami na
podstawie ustepu 2 artykułu 42.
Artykuł 50
Oprócz notyfikacji przewidzianych w artykule 49, Sekretarz Generalny Organizacji Narodów
Zjednoczonych bedzie notyfikował krajom wskazanym w ustepie 1 artykułu 42, jak równiez krajom, które
stały sie Umawiajacymi sie Stronami, stosownie do ustepu 2 artykułu 42, o:
a) ratyfikacjach i przystapieniach na mocy artykułu 42;
b) datach, w których niniejsza Konwencja wejdzie w zycie zgodnie z artykułem 43;
c) wypowiedzeniach na mocy artykułu 44;
d) wygasnieciu niniejszej Konwencji zgodnie z artykułem 45;
e) notyfikacjach otrzymanych zgodnie z artykułem 46;
f) oswiadczeniach i notyfikacjach otrzymanych zgodnie z ustepami 1 i 2 artykułu 48.
Artykuł 51
Po dniu 31 sierpnia 1956 roku oryginał niniejszej Konwencji zostanie złozony Sekretarzowi Generalnemu
Organizacji Narodów Zjednoczonych, który przesle jej nalezycie uwierzytelnione odpisy kazdemu z krajów
wymienionych w ustepach 1 i 2 artykułu 42.
Na dowód czego nizej podpisani, nalezycie do tego upowaznieni, podpisali niniejsza Konwencje.
Sporzadzono w Genewie dnia dziewietnastego maja tysiac dziewiecset piecdziesiatego szóstego roku,
w jednym egzemplarzu, w jezykach angielskim i francuskim, przy czym obydwa teksty sa jednakowo
autentyczne.
PROTOKÓŁ PODPISANIA
Przystepujac do podpisania Konwencji o umowie miedzynarodowego przewozu drogowego towarów, nizej
podpisani, nalezycie upowaznieni, zgodzili sie na nastepujace oswiadczenia i wyjasnienia:
1. Niniejsza Konwencja nie stosuje sie do przewozów miedzy Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii
i Północnej Irlandii a Republika Irlandzka.
2. Do artykułu 1 ustep 4
Nizej podpisani zobowiazuja sie do negocjowania Konwencji w sprawie umowy o przeprowadzke i umowy
o przewóz kombinowany.
Na dowód czego nizej podpisani, nalezycie do tego upowaznieni, podpisali niniejszy Protokół.
Sporzadzono w Genewie dnia dziewietnastego maja tysiac dziewiecset piecdziesiatego szóstego roku,
w jednym egzemplarzu w jezykach angielskim i francuskim, przy czym obydwa teksty sa jednakowo
autentyczne.